Taizé-viering

Op zondag 1 februari, om 17.00 uur houden we in onze kerk weer een Taizé-viering.

In de kerkzaal wordt het licht zacht gedimd en flonkeren tientallen kaarsjes. De kaarsjes symboliseren dat tekenen van hoop en Gods aanwezigheid overal aanwezig zijn om ons heen. In zo’n omgeving worden we minder snel afgeleid door allerlei zaken die ons kunnen afhouden van het allerbelangrijkste: een moment met God.

Oranje-rode doeken kleuren het podium, als tongen van vuur. Wij hopen de geest in ons te voelen door de boodschap van het evangelie, die – op de manier die in Taizé zo gewoon is – in al haar eenvoud ons hart probeert te raken.

Er staan afbeeldingen van iconen, net als in Taizé. Want iconen ondersteunen de schoonheid van het gebed. Zij zijn als vensters die openstaan op de werkelijkheid van Gods koninkrijk en die haar toegankelijk maken in ons gebed hier op aarde. Ook al is een icoon een afbeelding, zij is niet alleen maar een afbeelding of een versiering..

Met elkaar zingen we ook de – door haar eenvoud zo mooie – Taizéliederen, die u waarschijnlijk zonder al te veel moeite meezingt. Deze liederen, korte bijbelteksten in verschillende talen die door de broeders van Taizé op muziek zijn gezet, worden herhalend gezongen. Hierdoor gaan deze teksten leven in onszelf.
Dergelijke meditatieve liederen stellen ons open om naar God te luisteren. Door de korte gezongen teksten meerdere keren te herhalen, worden wij ons steeds meer bewust van de tekst.

Teun Sterrenburg begeleid ons deze viering op het orgel en Marije den Breejen speelt dwarsfluit.
Ook werkt soliste Carola Loeve mee.

Centraal in elk gemeenschappelijk gebed (de viering) staat het lange stiltemoment, dat een uniek moment is om God te ontmoeten. Stilte om te overdenken, te bidden of gewoon … stil te zijn. De stilte maakt ons klaar voor een nieuwe ontmoeting met God. Wanneer we tot stilte komen, stellen wij onze hoop op God.

”Stilte maken in mijzelf, dat is toegeven dat mijn zorgen niet veel kunnen uitrichten.
Stilte maken, dat is aan God overlaten wat buiten mijn bereik en vermogen ligt.”
Een moment van stilte, hoe kort ook, is even een moment om jouw zorgen aan de kant te schuiven.

Christus zegt: “Mijn gebod is dat jullie elkaar liefhebben zoals ik jullie heb liefgehad.” (Johannes 15:12)
Wij hebben stilte nodig om deze woorden tot ons te laten komen en om ze in praktijk te brengen.

De oecumenische gemeenschap van Taizé kenmerkt zich door openheid en acceptatie van alle geloofsrichtingen en – overtuigingen. Ook ‘mede-reisgenoten’, op zoek naar het doel en de waarde van ons leven, die (nog) geen aansluiting gevonden hebben bij een kerk of groepering, vinden in Taizé vaak antwoorden op hun vragen, door zelf daarnaar op zoek te gaan.

Want: “In het diepst van ons menszijn ligt de hoop op een aanwezigheid, het stille verlangen naar gemeenschap.
Laten we niet vergeten dat alleen al dit verlangen naar God het begin is van geloof.”

Diezelfde gastvrijheid van Taizé proberen wij te volgen en daarom staan de vieringen open voor iedereen, ‘gelovig’ of niet, die even wil genieten van mooie muziek, van meerstemmige zang, van de eigen stem, van diepe stiltes… Voor iedereen die zijn of haar gedachten weer even ‘op nul wil zetten’ om even stil te staan bij de dingen waar het in het leven echt om gaat…

taizeviering_01022015