SAMEN de zeven Noachidische geboden

uitleg-schilderij-grote-zaal

Volgens de orthodox-joodse traditie is het verschil tussen Joden en niet-Joden vooral de manier waarop zij hun geloof vormgeven.
De Joden doen dat door zich te houden aan de 613 ge- en verboden uit de Thora, de vijf boeken van Mozes.
De niet-Joden worden geacht de zeven Noachidische geboden na te leven.
Deze wetten zijn verbonden met het verhaal van de zondvloed (Genesis 9) en bedoeld om de wereld leefbaar te houden. Ze zijn geen weg tot rechtvaardiging voor God, maar een basis om samen te leven.

Over deze geboden gaat dit schilderij.

Het Jodendom leert dat het dienen van God het belangrijkste is. God heeft zich door Zijn wetten geopenbaard, zodat we weten dat Hij bestaat. Door ons aan die geboden te houden, komen we dichter bij Hem en ervaren we Zijn liefde.
In Handelingen 1:8 geeft Christus zijn leerlingen de opdracht om getuigen te zijn: eerst in Jeruzalem, dan in heel Judea en Samaria, en uiteindelijk tot aan de uiteinden van de aarde. Op Pinksteren (Handelingen 2) zien we hoe deze doorbraak naar de volkeren begint: joden en ‘jodengenoten’ (niet-joden die de synagoge bezoeken) uit de verstrooiing zijn aanwezig. Dit laat zien dat de kerk uit de volkeren is geworteld in Israël én dat God niet voorbijgaat aan wat zich reeds vóór kruis en opstanding van Christus in de wereld bezig was te voltrekken, maar er zijn hand in had en het dan ook tot zijn bestemming brengt.
Een heiden wordt niet rechtvaardig voor God door de noachidische geboden na te leven, net zo min als een Jood door de Tora te onderhouden. Maar zowel Jood als heiden mogen de toevlucht nemen tot het bloed van Jezus: alleen door geloof in Jezus Christus worden we rechtvaardig voor God, niet door onze daden of wetten (Rom. 3:21-26, 5:1).

Gods trouw zien we al bij Noach: na de zondvloed sluit Hij een verbond met mens en schepping. De regenboog in de wolken herinnert ons eraan dat Hij ons nooit zal vernietigen en altijd over de aarde waakt (Genesis 9:8-17).

De Zeven Wetten van Noach
God openbaart zich in Zijn geboden zodat mensen Hem kunnen dienen.
Niet iedereen is Joods, maar iedereen is wel geroepen tot rechtvaardig leven, in liefde tot God en de naaste, zodat de wereld niet opnieuw ten onder gaat aan haar eigen fouten.

  1. Rechtvaardigheid
    Mensen moeten recht en goedheid handhaven. Het doel van rechtspraak is niet vergelding, maar herstel, berouw en vergeving (naar Genesis 18:19). God roept ons op rechtvaardig te handelen en elkaar daarop aan te spreken. Rechtbanken zijn er niet alleen om te straffen, maar om fouten te erkennen, het goed te maken en te leren vergeven. Vergeving helpt ons vooral zelf om verder te gaan en pijn los te laten. Waar minstens drie mensen elkaar eerlijk willen corrigeren in plaats van veroordelen, kan een rechtvaardige rechtbank ontstaan. Het uitgangspunt is simpel: “Doe een ander niet wat je zelf niet wilt.”
    De mitswot (geboden) helpen ons hierbij. Ze zijn geen theoretische regels, maar praktische richtlijnen die het licht van de Thora zichtbaar maken en ons leiden naar een rechtvaardig en goed leven.
  2. Verbod op afgoderij
    De kern van de Zeven Wetten van Noach is het verbod op afgoderij (naar Exodus 20 : 3 en 4). Het is verboden om iets of iemand anders dan de Schepper te dienen of te aanbidden. Om dit te kunnen naleven, moet men zich bewust worden van Gods Eenheid. De menora, een zevenarmige kandelaar, symboliseert de brandende braamstruik die Mozes op de berg Sinaï zag (Exodus 3). In die brandende braamstruik laat God zichzelf zien. Zo herinnert de menora aan de voortdurende aanwezigheid van God.
  1. Verbod op ontucht
    Volgens rabbijnen gaat het verbod op ontucht verder dan alleen relaties tussen man en vrouw. Menselijke liefde is een reflectie van Goddelijke liefde. (Genesis 2:22-24; Leviticus 20:10-21)
    Wanneer we met elkaar omgaan alsof we “goddelijk” zijn, ervaren we begrip, verbondenheid en de vreugde van elkaar gelukkig maken. Het is de ervaring van liefde die ons diep raakt en die voortleeft in onze kinderen.De Davidster, of Davidschild, is een spiritueel symbool in de vorm van een hexagram, opgebouwd uit twee gelijkzijdige driehoeken. De omhoog gerichte driehoek staat voor het mannelijke, de neerwaarts gerichte driehoek voor het vrouwelijke. Samen symboliseren ze de eenheid en harmonie van man en vrouw.
    In het schilderij worden de driehoeken ook gevormd door zeven gevouwen handen.
  1. Verbod om te doden
    Het gebod om onze naaste lief te hebben als onszelf (Matteüs 22:36-40) betekent dat we zelfs degenen die ons kwaad doen of haten, moeten respecteren en liefhebben. Ook zij maken deel uit van Gods schepping en hebben een plek in ons leven.
    Het leven is het meest waardevolle bezit van de mens, daarom is het doden van een ander niet toegestaan, zelfs niet in situaties van bedreiging. Men mag wel vluchten of zichzelf verdedigen, zolang het leven van anderen niet in gevaar komt. (Genesis 9:6)De waterschenkende kan symboliseert de stam Levi. De Levieten hadden geen eigen grondgebied in Kanaän, maar waren verantwoordelijk voor het geestelijke en godsdienstige leven. In de tempeltijd reinigde een Leviet vóór de priester zijn handen symbolisch met een waterkruik.
    Al bij het opstaan wassen Joden hun handen, zowel uit hygiënisch oogpunt als als spirituele handeling van heiliging. Het wassen van andermans voeten is een daad van dienstbaarheid en nederigheid.
  1. Verbod op godslastering
    Godslastering betekent het vervloeken van God of zijn schepping (Leviticus 24 : 16, Exodus 20:7). Het komt vaak voort uit machteloosheid, maar het Woord is heilig en scheppend. Vervloeken betekent dat je het vertrouwen verliest dat er ook in moeilijke situaties iets goeds kan zijn. Het Hebreeuwse woord Gad, waar God van is afgeleid, betekent zachtheid, vriendelijkheid en goedheid.Opgeheven handen zijn een gebaar van gebed, overgave en afhankelijkheid van God. Je staat open om van Hem te ontvangen en geeft Hem alle eer.

    Vuur symboliseert Gods nabijheid. God liet zich zien in een brandende struik die niet verbrandde (Exodus 3) en tijdens Pinksteren daalde de Heilige Geest neer als vuurtongen over de gelovigen (Handelingen 2).

    Samen laten opgeheven handen en vuur zien dat we ons overgeven aan God en openstaan voor zijn kracht en aanwezigheid.

  1. Verbod om te stelen
    Het is verboden om te stelen, niet alleen spullen, maar ook tijd, eigendom of iemands zelfwaarde. Wanneer we iemand kwetsen, beroven we die persoon van zijn of haar integriteit.Zegen betekent iemand heil of voorspoed wensen, en lauweren staan voor eer en erkenning, zoals een overwinningskroon. (Symboliek in het schilderij: zegenende handen en de lauwerkrans.)

    De Bijbel benadrukt dat liefde de kern van de wet is: wie zijn naaste liefheeft, doet geen kwaad en vervult alle geboden (Romeinen 13:8). Zelfs bij moeilijkheden roept Jezus op tot geduld en vergeving: “Bied de andere wang aan” (Lucas 6:29).

  1. Verbod op het eten van vlees van een levend dier
    God gaf de mens unieke verantwoordelijkheden: wij hebben vrije wil en plichten tegenover de schepping. Goed gedrag, goed rentmeesterschap, zijn we niet verschuldigd tegenover de schepping maar tegenover haar Schepper. We moeten goed voor de aarde zorgen en wreedheid vermijden.Na de zondvloed mocht de mens vlees eten, maar vlees met leven of bloed erin blijft verboden. Vlees eten is niet ideaal, want oorspronkelijk waren mensen vegetariër, maar het is toegestaan omdat het beter is dan elkaar te beschadigen.

    Dieren slachten moet zo humaan mogelijk gebeuren, met zo min mogelijk lijden. Wat we eten beïnvloedt ons lichaam, geest en gedrag – we zijn verantwoordelijk voor onze keuzes en hoe we omgaan met de schepping. Dat wordt gesymboliseerd in de wereldbol.